Unibertsoa existitzen da? Nire ustez bai existitzen da unibertsoa, guk gauden lekuari deritzo, unibertsoa galaxias, planetas, izarrez eta beste hainbat gausataz osatuta dago. Unibertsoa bakarrik izen bat da, baina oso abstraktoa den zerbaiti izena emateko da.
Zientzilari gehienok esaten dute unibertsoa existizen dela baina batzuk diote ezetz, beste hainbat teoriak esanez: dena ilusio bat dela, nire ustez teoria hori ezinezkoa da, unibertsoa fisikoki hor dagoela pentsatzen dudalako, edo danok holograma baten parte garela ere da teoria bat, baini nire ustez ere ez dago ondo teoria hori.
Teoriak zulo beltzetan oinarrituta daude, zulo beltz batek xurgatzen dituen gauza guztiak desagertu egiten direlako, horduan desagertzen badira, haiek duten informazio guztia ere desagertzen da, etagaldera da nora doaz? Nire ustez ez doaz inora, bakarrik desagert egiten dira, ezinezkoa izango da berris ikusi, ikutu, entzun… zulo beltz batek xurgatzen duen zeozer.
Unibertsoa big-bang izeneko explozio handia sortu zuen eta momentu horretatik unibertsoa handituz doa, momentu batean handitzen geldituko da eta txikitzen hasiko da, horregaitik badago unibertso bat, fisikoki handituz doana.
Nire ikuspuntua sare sozialei buruz, ondo eta kontu handiarekin erabiltzen baditugu oso onak izan daiteke baina ere txarto eta kontuz barik erabiltzen baditugu oso kaltegarriak.
Sare sozialetan informazio asko dago, baina ez informazio guzti hori egiazkoa da, notizia faltzu asko daude, eta kontuz barik bagoaz eta interneten ikusten dugun guztia sinesten badugu kalte handia egin ahal gaitu.
Sare sozialak leku on bat izan daiteke zure lagunak, familia… buruz informazioa eskuratzeko, munduan zer gertatzen ari den notiziak lortzeko eta beste hainbat gauzetarako. Baina ere oso erraz gure pentsamenduak aldatu ahal gaituzte interneten bidez, notizia faltzuak sakabanatuz, orregaitik kontu handiarekin ibili behar da.
Nire ustez adin bat edukitze garrantzitsua izan behar da mugikorra edukitzeko, eta interneta erabiltzeko, bestela txikitatik hasten gara mugikor kontuekin eta gure haurtzaroa galtzen hari gara, lehen nerabe gustiak parkean zeuden, futbol zelaietan edo horrelako lekuetan, haien laguneki, ondo pasatzen elkarrekin, baina orain ez da horrela, nerabeak etxean geratzen dira telebista ikusteko edo pley-ra jolasten haiek pentsatzen duten lagunak direla baina egietan bakarrik dira ezezagun batzuk. Beste alde batetik, ondino ez bazara adin batekoa, zure ikuspuntua oso erraz aldatu daiteke notizia faltzuekin eta zure pentsaera, eta etxean emandako hezkuntza, ez du zer ikusirik interneten dagoenarekin.
Baina mugikorra guztia ez da txarra, adibidez, umeek nire ustez ez dute sare sozialik eduki behar baina bai ondo legoko erakustea nola erabili mugikor bat emergentzia baten, adibidez galtzerakoan edo etxean ama edo aitari zeozer gertatu baiako eta berarekin bakarrik badaude, kasu horietan umea ondo legoke jakitea nola kontaktatu emergentzia zenbakiarekin edo haien familiako norbaitekin.
Mugikorra ere laguntzen gaitu beste hainbat gauzetan, adibidez ez baditugu gure familiarrak askotan ikusi, dei ahal diegu eta haiei buruz gauzak jakitea, edo zeozer gertatu bazaie jakitea.
Ere teknologia berriak lagungarriak dira arazo bat edukitzerakoan kalean eta norbaiti zeozer gertatzen bazaio, emergentzia zenbakiari dei dezakesu teknologiari esker, edo zure kotxea botata uzten bazaitu, ere emergentzia zenbakia deituz laguntza jaso dezakesu. Mugikor barik hori guztia ezinezkoa izango zen.
Nik pentsatzen dut ikusten den eszena non mutila hartzen du bere mugikorra eta pasatzen da gau guztia berarekin exagerazio bat dela, ez gaudela hain beste lotuta mugikorrari, nik ezingo nuen aste bat mugikor barik egon ezebezen truke, baina mutilari besala pantaila berriaren truke, uste dut bai egon ahal nintekeela mugikor gabe, hori bai, mugikorra hartzen saiatuko nintzen ezkutuan eta apur bat berarekin egongo nintzen.
Oso ikaragarria da ikustea nola Facebook aplicazioa aldatu ahal ditu autezkunde batzuk, pertsonen burmuinean sartuz eta haien pentsamenduak aldatu dahal dute, gainera Estatu Batuetako elekzioak mundu guztian eragina dute eta Facebook Estatu Batuetako autezkundeak aldatuz, mundu guztiaren ekonomian, jarreran, pentsaera mota… eragina du.
Azkenik, sare soziala garrantzitzuak zerbait egin behar dute, gauza aldatzeko, ezin du horreka gauza zegitu, piskanaka- piskanaka gehiagorantz doa, eta gauza zegitzen badu ez dakigu nola sare sozialak kalte egingo gaituste, baina esaten dutenez hildak daude ya, nerabeak haien burua hiltzen dituzte lehen baino gehiago, sare sozialen erruz, sare sozialatik oso erraza delako kritikatzea eta asko afektatzen dituzte kritikak, hori ez da guztiz sare sozialen kreatzaileen errua, hori pertsona txarren errua da, baina zerbait hori gelditzeko egin beharko dute.
Ikusten duguna ez beti da errealitatea, gure pentsamenduak beste gauza bat ikustea egiten gaituelako, gure pentsamenduak itzu uzten gaitu eta guretzako errealitatea dena gure pentsamendu edo sentimenduengaitik beste batzuentzako agiannez da hori errealitatea.
Guk bakoitzak ezagutzen duguna guretzako bai da errealitatea, baina ez guztiok dugu errealitate berdina, beste ezagutza mota batzuk eduki ahal duelako edo beste ikuspuntu bat, eta ez zurea ez berea txarto dago, bakarrik desberdinak dire eta ez dago errealitate bakarra, dana ikuspuntuarekin du zerikusia.
Ezagutza ez da batere objetiboa, subjetiboa baizik, ezagutza da bakoitzak dakigun gauzak, baina ez dago edo ondo edo txarto baizik eta zure pentsamenduak zer pentsatzen dute, horregaitik subjetiboa da eta ez objetiboa, objetiboa izateko ezagutza ezin izango zuen zer ikusirik gure pentsamenduekin, baina bai du zerikusia.
Nik parte baten adoz nago pentsatzen dudana naiz esaldiarekin, zure pentsamenduak zureak bakarrik dira eta zuk pentsatzen duzunarekin jokatzen duzu, eta nire ustez zure jokaerak bai esaten dute nor zaren, horregaitik partean zure pentsamenduak bai esaten dute nor zaren.
Bakarrik pentsamendu txarrak badituzu zure bizitzan bakarrik edukiko dituzuz gauza txarrak, baina pentsamendu positiboak badituzu gauza onak etorriko dira, eta gauza txarrak badatoz gauza txar haiei bere parte hona atera, gauza ia guztiak alde onak dituzte eta gauza txarrei bere alde ona ateratzen badiozu askenean gauza onak etorriko dira.
Nire ustez aske egiten gaitu nahi duguna egitea, momentu bakoitzean nahi dogun gauzak egitea, eta ez besteak egiten dituenak. Baina hori oso zaila da, nahi dituzun gauzak egin dezakezu baina beste gauza derrigorrezkoak ere egin behar dira, etorkizun hobeto baterako, nahi dozuna egiten baduzu eta ez badituzu derrigorrezko gauza batzuk egiten etorkizunean zeguruenik kaltegarria izango da.
Adibidez nik ez badut nahi gehiago ikasi ikasketak itzi ahalko mituen eta aske izango nintzdn, nik nahi dudan gauza bat egiten, baina etorkizunean lan bat edukitzeko askoz zailago edukiko dut edo egoera okerrago batzuetan lan egingo zenduen ikasi duen batek baino.
Bideoan esaten duenez aske izatea diruarekin zerikusia du, diru asko baduzu askeagoa izango zara, ez dituzulako hain beste betebehar eta nahi dituzun gauzak egin ahal izango dituzu.
Baina dirua edukitea ez dizu zoriontzu egiten, aske izateak bai, aske izatean zoriontzuago izango zara, nahi dituzun gauzak egiten dituzulako baina diruak ez dizu zoriontzu egiten, askok baitz diote baina nire ustez ez, dirua edukitea zoriontzua izaten laguntzen dizu, baina ez dizu zoriontzu egiten, zoriontzu izateko dirua behar da baina diru asko edukitzea ez dizu zoriontzu egingo.
Nire ustez ez digute irakatzi gure kabus pentsatzen, irakatzi digute haiek nahi duten gauzak pentsatzen ondo daudela, eta ez guk nahi ditugun gauzak.
Eskolan ez digute inoiz esan gure kabus pentsatu behar dugula, beti egon dira haiek esaten zer pentsatu behar dugu, zer gauza dauden ondo eta zeintzuk txarto, adibidez: Erlijioan ez digute esan zer pentsatu behar dugun, beti kristauak izan behar garela esan digute, ez du esan nahi txarto dagoenik, baina, ez dugu aukera eduki guk nahi dugun gauzetan ziniztea. Beste adibide bat, lurra nolakoa den, eskolan esan digute borobila dela eta kito, ez digute hutzi guk beste gauza bat pentsatzen.
Gure kabus pentsatzen utzi beharko ziguten, baina ez zaie komeni, ez zaie komeni beste mota bateko pentsamenduak egotea, haiei kalte egin dezakelako, orduan nola diren gauzak esaten digute eta ez digute gure pentsamenduak edukitzen uzten.
Ez bakarrik eskolan, ere telebistan, rebistetan… ikusten ditugun gauzak zegitzea aukeratzen dugu, aibidez, telebistan ikusten badugu pertsona famatu bat janskera mota batekin, guk janskera hori nahi dugu, ez digutelako irakatzi gure pentsamendua edukitzen eta guk gustura gauden janskera eramaten, baizik eta telebistetan, aldiskarietan, kalean… ikusten duguna.
Niretzako pentsamendu kritikoa da, bakoitzak bere iritzia edukitea, eta ez pentsatzea besteek pentsatzen dutena, edo gizartea esaten dizuna pentzatzeko. Iritzi kritikoa edukiteko ahalmena danok dugu baina ez dugu danok erabiltzen edo ez dugu danok gure pentsaera kritikoak erakuzten, normalean bildurragaitik, zer pentsatuko duten besteok ez baduzu haien moduan pentsatzen, bildurra diogu orregaitik batzutak pentsatzen dugu hobeto haien moduan pentsatzea edo haiek estaen dutena ondo dagoela diogu esaten ari dena ondo dagoela pentsatu gabe.
Nire uztez nire pentsamendua bai da kritikoa, ez dudalako besteak esaten dutena pentsatzen, gauzen iritzia daukat, ez dut beste guztiak egiten dituzten gauzak egiten, bakarrik egiten ditut nik nahi ditudan gauzak egiten. Ere egia da batzutan isiltzen naizela ez estabaidatzeagaitik, baina pentsamendu kritikoa bai dut.
Batzuk neurri handiagoan eta beste batzuk neurri txikiagoan baina nire ustez danok dugu pentsamendu kritikoa, hori delako gizaki egiten gaituena, kritiko pentsatzea.
Nire uztes teknologia ez du zerikusirik filosofiarekin, gizakiak behar dugu filosofia, gauzak zalantzan jartzeko, teknologia berriek ez dute hori egingo gugatik. Gainera, teknologia berriak ere zalantzan jarri behar ditugu honak ala txarrak diren jakiteko, bestela teknologiak gure pentsamendu guztiak kenduko digute eta bakarrik jakingo dugu haiek nahi dutena, ez dugu iritzirik edukiko.
Esto es una entrada de muestra, originalmente publicada como parte de Blogging University. Regístrate en uno de nuestros diez programas y empieza tu blog con buen pie.
Hoy vas a publicar una entrada. No te preocupes por el aspecto de tu blog. Tampoco te preocupes si todavía no le has puesto un nombre o si todo esto te agobia un poco. Tan solo haz clic en el botón «Nueva entrada» y explícanos por qué estás aquí.
¿Por qué es necesario?
Porque proporciona contexto a los nuevos lectores. ¿A qué te dedicas? ¿Por qué deberían leer tu blog?
Porque te ayudará a concentrarte en tus propias ideas sobre tu blog y en lo que quieres hacer con él.
La entrada puede ser corta o larga, una introducción de tu vida o una declaración de los objetivos del blog, un manifiesto de cara al futuro o una breve descripción del tipo de cosas que pretendes publicar.
Te ofrecemos algunos consejos útiles para ayudarte a empezar:
¿Por qué publicas tus entradas en lugar de escribir en un diario personal?
¿Sobre qué temas crees que escribirás?
¿Con quién te gustaría conectar a través de tu blog?
Si tu blog resulta ser un éxito a lo largo del próximo año, ¿qué objetivo te gustaría lograr?
No tienes por qué atarte a las decisiones que tomes ahora. Lo bueno de los blogs es que evolucionan constantemente a medida que aprendemos nuevas cosas, crecemos e interactuamos los unos con los otros. Pero está bien saber dónde y por qué empezaste, y plasmar tus objetivos puede darte más ideas para las entradas que quieres publicar.
¿No sabes por dónde empezar? Tan solo escribe lo primero que se te ocurra. Anne Lamott, autora de un libro sobre cómo escribir que nos encanta, afirma que debemos permitirnos escribir un «primer borrador de mierda». Anne está en lo cierto: tan solo tienes que empezar a escribir, y ya te encargarás de editarlo más tarde.
Cuando todo esté listo para publicarse, asigna entre tres y cinco etiquetas a la entrada que describan el centro de atención de tu blog: escritura, fotografía, ficción, educación, comida, coches, películas, deportes… ¡Lo que sea! Estas etiquetas ayudarán a los usuarios interesados en tus temas a encontrarte en el Lector. Una de las etiquetas debe ser «zerotohero», para que los nuevos blogueros también puedan encontrarte.
Esto es una entrada de muestra, originalmente publicada como parte de Blogging University. Regístrate en uno de nuestros diez programas y empieza tu blog con buen pie.
Hoy vas a publicar una entrada. No te preocupes por el aspecto de tu blog. Tampoco te preocupes si todavía no le has puesto un nombre o si todo esto te agobia un poco. Tan solo haz clic en el botón «Nueva entrada» y explícanos por qué estás aquí.
¿Por qué es necesario?
Porque proporciona contexto a los nuevos lectores. ¿A qué te dedicas? ¿Por qué deberían leer tu blog?
Porque te ayudará a concentrarte en tus propias ideas sobre tu blog y en lo que quieres hacer con él.
La entrada puede ser corta o larga, una introducción de tu vida o una declaración de los objetivos del blog, un manifiesto de cara al futuro o una breve descripción del tipo de cosas que pretendes publicar.
Te ofrecemos algunos consejos útiles para ayudarte a empezar:
¿Por qué publicas tus entradas en lugar de escribir en un diario personal?
¿Sobre qué temas crees que escribirás?
¿Con quién te gustaría conectar a través de tu blog?
Si tu blog resulta ser un éxito a lo largo del próximo año, ¿qué objetivo te gustaría lograr?
No tienes por qué atarte a las decisiones que tomes ahora. Lo bueno de los blogs es que evolucionan constantemente a medida que aprendemos nuevas cosas, crecemos e interactuamos los unos con los otros. Pero está bien saber dónde y por qué empezaste, y plasmar tus objetivos puede darte más ideas para las entradas que quieres publicar.
¿No sabes por dónde empezar? Tan solo escribe lo primero que se te ocurra. Anne Lamott, autora de un libro sobre cómo escribir que nos encanta, afirma que debemos permitirnos escribir un «primer borrador de mierda». Anne está en lo cierto: tan solo tienes que empezar a escribir, y ya te encargarás de editarlo más tarde.
Cuando todo esté listo para publicarse, asigna entre tres y cinco etiquetas a la entrada que describan el centro de atención de tu blog: escritura, fotografía, ficción, educación, comida, coches, películas, deportes… ¡Lo que sea! Estas etiquetas ayudarán a los usuarios interesados en tus temas a encontrarte en el Lector. Una de las etiquetas debe ser «zerotohero», para que los nuevos blogueros también puedan encontrarte.